18 listopad 2017

Wieża ciśnień – dawniej i dziś

 

 

Wieżę ciśnień przy ulicy Sudeckiej zaprojektował znakomity wrocławski budowniczy Karl Klimm. Był architektem magistrackim, w latach 1892-1924 kierownikiem pracowni projektowej przy magistracie a także osobą odpowiedzialną za ochronę zabytków należących do miasta Wrocławia.

 

Stworzył wiele znamienitych budowli miejskich, w tym imponujący budynek Wyższej Szkoły Budowlanej i Studium Budowy Maszyn(obecnie Wydział Architektury Politechniki Wrocławskiej) oraz most Zwierzyniecki(dawniej Przepustowy), którego stalową konstrukcję kratową zaprojektował przy współudziale Richarda Plüddemanna. Współpraca Klimma z Plüddemannem miała duży wpływ na styl architektury i urbanistykę Wrocławia.

 

 

 

Mierzącą 63 metry wieżę ciśnień wybudowano w latach 1903-1904 na południowych obrzeżach miasta, u zbiegu alei Wiśniowej i ulicy Sudeckiej(d.Kirschenalle i Hohenzollernstrasse). Od początku istnienia wieża wyposażona była w elektryczną windę, która zabierała na górę zainteresowanych widokami.

W 1906 roku udostępniono zwiedzającym galeryjkę widokową na 2/3 wysokości(na wys. 42 metrów), z której można było za drobną opłatą 10 feningów oglądać panoramę miasta, a także położoną o trzydzieści kilometrów górę Ślężę. Przy dobrej pogodzie widać było nawet odległe o prawie sto kilometrów Sudety. Od 1908 personel wieszał na szczycie wieży flagę informującą o szczególnie dobrym w danym dniu widoku na Sudety.

 

 

Dwaj rzeźbiarze, Taschner i Bednorz, ozdobili dolną część fasady budynku płaskorzeźbami z piaskowca wyobrażającymi fantastyczne stwory, przywodzące na myśl średniowieczne bestiariusze.
Z fontanny usytuowanej na północno-wschodniej elewacji płynęła krystalicznie czysta woda źródlana w podziemiach wieży. Przy fontannie przedstawiającej niegdyś nimfę dosiadającą Trytona umieszczono sentencję zachwalającą zalety wody: Nie szukaj przyjaciół w piwie i winie, to krótkotrwała przyjemność; chcesz jako starzec zachować siły, weź mnie na swoje łono.

Konstrukcja wieży wymurowana jest z cegły klinkierowej i na kryta dachem namiotowym. Na szczycie umieszczono masywny hełm o cechach secesyjnych. Wieża reprezentuje formy stylowe późnego eklektyzmu z elementami secesji w ornamentyce i rzeźbie, mieszając formy neogotyckie(sklepienie pod zbiornikiem) z neoromańskim stylem wilhelmińskim. W podstawie budowli znajdowały się niegdyś mieszkania robotników obsługujących urządzenia wodociągowe.

 

 

 

W czasie oblężenia Festung Bleslau w 1945 pełniła rolę punktu obserwacyjnego do kierowania ogniem. Mimo ciężkich bombardowań i zaciętych walk w bezpośredniej okolicy, wieża przetrwała wojnę w stanie niemal nienaruszonym. Od II wojny światowej do lat 90-tych wieża nie była konserwowana i nie doceniano jej walorów turystycznych. Do roku 1985 zbiorniki wykorzystywano do wyrównywania ciśnienia w sieci wodociągowej południowych dzielnic miasta. W 1995 roku wieżę odkupiła od miasta spółka Stepham Elektronik Investment i przeprowadziła gruntowny remont oraz prace konserwacyjne. W wyniku rewaloryzacji, wieżę przekształcono w stylowy kompleks rozrywkowo-gastronomiczny.

 

Źródło: wiezacisnien.pl

Share

Dodaj komentarz


Kod antyspamowy
Odśwież

Ostatnie komentarze

Partnerzy